Nie tylko rodziny z dziećmi na 15. Podlaskim Marszu dla Życia

,,Rodzina pełna życia” to hasło 15. Podlaskiego Marszu dla Życia w Białymstoku, który 13 września zgromadził ponad dwa tysiące osób, w tym całe rodziny z dziećmi.

„Chcemy powiedzieć wielkie TAK dla życia, dla małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny, i dla rodziny, gdzie «wszystko się zaczyna»”

Wydarzenie miało charakter wielopokoleniowy: obok najmłodszych uczestniczyli młodzi, seniorzy oraz przedstawiciele katolickich wspólnot i ruchów z archidiecezji.

W homilii abp Józef Guzdek mówił o potrzebie spójności między wiarą deklarowaną a codziennym postępowaniem.

Nawiązał do przypowieści o nielitościwym dłużniku, podkreślając, że prosząc Boga o przebaczenie, człowiek powinien przebaczać innym.

Zaznaczył też, że wiara nie może kończyć się na słowach, lecz ma znajdować potwierdzenie w czynach, a sumienie potrzebuje światła prawdy. Arcybiskup krytykował próby redefiniowania małżeństwa i rodziny, akcentując zgodną z naturą definicję oraz pytając o motywy i skutki takich zmian.

Dużą część kazania poświęcił ochronie życia: zestawił dramat bezdzietności z kryzysem demograficznym oraz sprzeciw wobec przerywania ciąży, a także zwrócił uwagę na selektywną logikę współczucia. Podkreślał, że człowiek nie jest właścicielem drugiego człowieka, a życie i dziecko są darem, który ma być przyjęty i otoczony troską.

Uczestnicy po Eucharystii przeszli przez centrum miasta i zatrzymali się na modlitwę przy katedrze prawosławnej, podkreślając ekumeniczny wymiar troski o godność człowieka i przyszłość rodzin.

Obok marszu odbył się Festiwal Życia i Rodziny z animacjami dla dzieci, prezentacjami edukacyjnych placówek katolickich oraz koncertem uwielbienia.

Organizatorzy podkreślali, że wydarzenie jest radosnym świadectwem szacunku dla życia „od poczęcia do naturalnej śmierci” i wsparciem rodzin przez cały rok, a marsz ma dać temu wspólny wyraz w przestrzeni miasta.

Idea marszów w Polsce narodziła się w 2006 r., a białostocka tradycja trwa od 2010 r., niezmiennie łącząc modlitwę, publiczne świadectwo i rodzinne świętowanie.