Półtonowa dynia-gigant z Istoku!

– Aby ją dźwignąć, trzeba było użyć ciągnika z podnośnikiem – opowiada pan Adam Jurczuk. Odwiedziliśmy Istok, gdzie wyrosła największa dynia na Podlasiu. Okaz waży aż 531,5 kg!

Pan Adam dynie-giganty hoduje od 2017 roku. Pierwsza osiągnęła 220 kg.

– To jest moja czwarta dynia. Teraz poprawiłem swój pierwszy wynik dwukrotnie i uważam to za wielki sukces – nie kryje swojej dumy.

Pomysł podpatrzył u sąsiada.

 – Spróbowałem, żeby się przekonać, czy w ogóle może coś takiego urosnąć. Wcześniej tak duże okazy widziałem tylko w Internecie – wspomina.

„Wypija” tysiąc litrów wody tygodniowo

Hodowca podkreśla, że uprawa dyni nie jest sprawą łatwą – bo żeby urosła, trzeba jej codziennie poświęcić przynajmniej kilka minut.

– Dynia potrzebuje bardzo dużej ilości wody. Tak na dobrą sprawę, to beczka o pojemności tysiąca litrów wystarcza na około tydzień. Gleba też ma bardzo duże znaczenie – z ziemi roślina pobiera wszystkie składniki odżywcze, więc musi być odpowiednio przygotowana. Przed sezonem, już w tym tygodniu, będę przygotowywał ziemię, przekopywał. Czasami pojawiają się problemy, bo zdarzają się różne sytuacje – na przykład dynia zaczyna gnić, jest duży wiatr, który może połamać lub uszkodzić pędy. Trzeba pilnować.

Z jednej pestki wyrasta jedna dynia

Dynie-giganty wysiewa się ze specjalnych nasion.

– To jest specjalna odmiana, której nie można kupić w zwykłym sklepie ogrodniczym. Wysiewam przeważnie trzy pestki i wtedy robię selekcję – ta sadzonka, która rośnie najlepiej, trafia do gruntu. Można hodować też więcej, ale wtedy trzeba pamiętać, że każdej dyni trzeba poświęcić uwagę. Ja skupiam się jednej. Przez pierwsze trzy lata sadziłem na przykład trzy dynie i starałem się opiekować wszystkimi, ale to nie zdawało egzaminu. W tym roku posadziłem jedną i mam dobry wynik.

Polskie Stowarzyszenie Hodowców Olbrzymich Warzyw

Mieszkaniec Istoku wiedzę zdobywa dzięki własnej praktyce i wymianie doświadczeń z innymi miłośnikami „gigantów”.

– Może ekspertem nie jestem, ale już trochę wiedzy zdobyłem i to przekłada się na wyniki. Osoby, które się tym zajmują należą do specjalnego stowarzyszenia. Dzielimy się informacjami, poradami. Uczymy się od tych lepszych, którzy osiągają lepsze wyniki, a oni pochodzą nie tylko z Polski, ale i z całego świata – mówi.

Festiwal Dyni

Dynia pana Adam w miniony weekend pojechała na konkurs do Kurówka koło Łodzi. To tam warzywne giganty rywalizują o miano „największego” i „najpiękniejszego”. Podczas konkursu dynie są dokładnie sprawdzane przez komisję – czy nie mają jakichś uszkodzeń, czy nie gniją.

– W sobotę rano wyjechaliśmy do Kurówka pod Łodzią. W tym roku to właśnie tam odbywał się konkurs. Wcześniej był w sercu Opolszczyzny, w Krapkowicach. W kategorii na najcięższą dynię, moja zajęła V miejsce z wagą 531, 5 kg i dodatkowo otrzymała nagrodę za najpiękniejszą dynię. Ta dynia była hodowana pod chmurką, a największe okazy są jednak uzyskiwane w tunelach, pod folią. Wtedy jest łatwiej kontrolować uprawę – podlewamy, kiedy chcemy. Kiedy pada deszcz, jest dobrze, ale zdarza się, że tej wody robi się za dużo i dynia może pęknąć. Jeżeli pobierze za dużo wody, to może ją rozerwać – zauważa.

Podczas spotkań konkursowych hodowcy wymieniają się informacjami i doświadczeniami – rozmawiają m.in. o tym,

– Na pewno jest tak, że nikt nie zdradza swoich sekretów, ale staramy się sobie pomagać. Przez te kilka lat sam też się sporo nauczyłem i mam swoje sposoby. Jeżeli chodzi o nasz region, to na dobrą sprawę znam jeszcze jedną osobę, która zajmuje się hodowlą dyń, ale w tym roku nie brała udziału w konursie. Wcześniej przez pewien czas zajmował się tym też mój sąsiad.

Z tej dyni zupy nie będzie

Po konkursie monstrualna dynia nie trafi jednak na talerz.

– Takie dynie nie nadają się do spożycia. Być może nic by się nie stało, gdybyśmy jej spróbowali, ale ta dynia dostała odpowiednią dawkę nawozów, więc moim zdaniem się nie nadaje do zjedzenia. Zostaną z niej pobrane pestki, a resztę przeznaczę na paszę dla bydła – informuje pan Adam.

.